SOORTEN
HERKOMST
Azalea indica
Rhododendron indicum sweet
Rhododendron scabrum
Rhododendron mucronatom
Aan de basis van de huidige kamerazalea ligt Rh. simsii, afkomstig van China voornamelijk uit de provincies Sichuan, Yunnan, Hubei en Guangdong.
Rh. simsii groeit op berghellingen tussen 1000 en 2600 m. hoogte, de planten groeien er als kreupelhout en worden door de plaatselijke bevolking als brandhout gebruikt. De ondergrond is kalksteen die bedekt is met een humuslaag waar de azalea’s in groeien.
In 1578 was er reeds sprake van deze plant in de Chinese literatuur, De eerste R. Simsii werd door Kapitein Welbank uit China naar engeland gebracht in 1806.
Volgens dr. H. Scheerlinck (1938) werd de eerste R. simsii in 1819 voor de eerste maal te Gent tentoongesteld.
Andere soorten die aan de basis liggen van onze huidige potazalea zijn o.a. :
Rhododendron indicum sweet ook satsuki genaamd, afkomstig van de Japanse eilanden Honshu, Shikoku, Kyushu en Yakushima.
U ziet de naam heeft totaal geen verband met de afkomst van deze soort, maar komt doordat de Nederlanders deze soort via Nederlands-Indië rond 1680 naar Nederland invoerden.
De satsuki azalea’s werden voornamelijk door de Japanners gebruikt in de veredeling (dit is het zoeken van nieuwe variëteiten) om hun eigenschap van bloemen te geven met verschillende kleuren in een bloem. Witte bloemen met rode, roze of paarse strepen of vlekken. Deze eigenschappen trachtte men in Europa juist te vermijden, Maar wie weet, modes veranderen en het ziet er best aardig uit in de huiskamer(foto invoegen vered 7012,7015).
Rhododendron scabrum komt voor op het eiland Ryukyu in de Stille Oceaan.
Deze werd hoofdzakelijk gebruikt in de veredeling om de grote bloemen en dikwijls voor de zacht geurende bloemen en de enorme groeikracht.
Rhododendron mucronatom komt veel voor in Japanse en Chinese tuinen, rond 1825 staat ze in België bekend. De witte bloemen zijn licht geurend en goed winterhard.
De eerste azalea’s in Europa bloeiden allen vrij laat d.w.z. van maart tot juni, door inkruisingen, selectie en aangepaste kweekomstandigheden is men er in geslaagd soorten te creëren die bijna het ganse jaar door in bloei komen.
Daar waar de eerste azalea’s slechts een paar weken bloeiden zijn de meeste hedendaagse varieteiten 5 tot 7 weken houdbaar in de huiskamer, zo stelt men als veredelaar steeds een doel voor ogen waarbij men tracht verbeteringen of verbreding van het sortiment te realiseren.